

کد درس: 1214031 - 1214039
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 95-94
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 95-94
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 94-93
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 94-93
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 93-92
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 93-92
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 92-91
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 92-91
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 91-90
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 91-90
نمونه سوال امتحانی نیمسال تابستان 90
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 90-89
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 90-89
نمونه سوال امتحانی نیمسال تابستان 89
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 89-88
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 89-88
نمونه سوال امتحانی نیمسال تابستان 88
نمونه سوال امتحانی نیمسال دوم 88-87
نمونه سوال امتحانی نیمسال اول 88-87
عنوان : نقش فضای مجازی در تربیت اسلامی نوجوانان دبیرستانی
فرمت : doc - ورد 2003 ( قابل ویرایش و اجرا در کلیه آفیس ها )
تعداد صفحات : 21 صفحه - صفحه آرایی شده آماده چاپ ، صحافی و ارائه
فونت های استفاده شده : b titr و b trafic (دانلود فونت های مورد نیاز)
پشتیبانی : 09393453403 - 24 ساعته پاسخگو شما عزیزان هستیم - محمدی
★ مقاله دارای نتیجه گیری است .
★ منابع مقاله از مراجع علمی انگلیسی است .
فهرست :
چکیده 3
مقدمه 4
بیان مسئله 4
تربیت 5
تربیت اسلامی 6
مفهومشناسی فنآوری و فضای مجازی 9
جمعبندی 15
منابع 17
چکیده :
زمینه: در دنیای پرشتاب فنآوریهای نوین، فضای مجازی بهعنوان یک فرصت یا تهدید، دستاندرکاران تربیت نسل جوان را با چالشی بزرگ روبهرو کرده است. استفاده گسترده از این فنآوری و امکان دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی و متنوع باعث به وجود آمدن بسیاری از رفتارهای غیراخلاقی بهویژه در میان نوجوانان شده است. این مطالعه به دنبال بررسی مفهومشناسی فضای مجازی و استفاده از آن در ابعاد تربیتی - اسلامی آموزشوپرورش است.
روش کار: در این مقاله با روش تحلیلی - توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای و اینترنتی درصدد بررسی و تبیین ابعاد گوناگون فضای مجازی و تربیت از حوزه تربیت اسلامی و روانشناختی به مفهومسازی تربیت در فضای مجازی و نقش آن بهعنوان ابزاری مهم در تأثیرگذاری میپردازد.
جمعبندی: تلقی انسان از جنبههای فرهنگی و آموزشی فنآوری، باعث ایجاد مؤلفههای کارکردی در حیات آموزشی و برنامهریزی صحیح برای استفاده بهینه از آن خواهد شد. درنتیجه، فنآوری فضای مجازی نهتنها بهعنوان یک سختافزار بلکه بهعنوان یک نرمافزار عمل کرده و عمق اثرگذاری آن افزون خواهد شد. حفظ و احیای اعتقادات و تربیت اسلامی نیاز به تبلیغ و اطلاعرسانی دارد که میتوان از این فنآوری کمال بهره را برد. از طرفی فرهنگسازی برای رویارویی و بهرهوری بیشتر از فنآوریهای نوین را باید رأس برنامههای آموزشوپرورش قرار داد و فرهنگ درست استفاده کردن از امکانات فضای مجازی را به نوجوان و کودکان آموزش داد.
مقدمه :
سه ویژگی عمده در عصر حاضر وجود دارد که منشأ بروز چالشهایی برای تربیت است. ویژگی نخست در بعد فکری و فلسفی، ویژگی دوم در بعد اقتصادی و توسعهای و ویژگی سوم در بعد فنآوری ظهور یافته است. ویژگی سوم در عصر حاضر، در بعد فنآورانه بهویژه در رشد بیسابقه ارتباطات در شکل رایانهای آن آشکار شده است (مهندسی، 1380). این ویژگی عصر حاضر نیز برای تربیت، چالشبرانگیز است. هرچند ارتباطات فینفسه منفی نیست؛ اما مرزها را درمینوردد و افراد را در دنیایی بیمرز قرار میدهد؛ و این مسئله برای عموم نظامهای تربیتی و ازجمله تربیت اسلامی آموزشوپرورش، چالشبرانگیز است. از اینرو، تربیت عموماً با مرزگذاری تحقق مییابد. برخورد کلی تربیت اسلامی با این چالش به این صورت است که مهار درونی را در افراد ایجاد میکند. هنگامیکه در تلاطم ارتباطات نمیتوان محیط بیرونی را مهار نمود و مرزبندیهایی را شکل داد باید مهار درونی را در جریان تربیت افزایش داد؛ و با استفاده از فنآوریهای نوین به تبلیغ و توسعه تربیت اسلامی پرداخت (احمدی،1364).
منابع :
اپل؛ «سخنرانی دربارة خصوصیسازی»؛ همایش برنامهریزی درسی؛ آفریقای جنوبی: 1998.
آشنا، حسامالدین؛ «اینترنت و امنیت فرهنگی ـ سیاسی ...؛ (مجموعه مقالات) کمیسیون ملی یونسکو، 1380.
احمدی، ا؛ اصول و روشهای تربیت در اسلام؛ جهاد دانشگاهی، 1364.
افروغ، عماد و جمعی از اندیشمندان اسلامی؛ جهانیشدن و جهان اسلام؛ مجمع تقریب مذاهب اسلامی؛ تهران: 1388.
اکبری، محمدعلی؛ «دارالفنون نخستین گامهای توسعه فرهنگی در ایران معاصر»؛ دفتر دانش، شماره 2 و 3، 1371.
امامجمعه، طیبه؛ «آموزشوپرورش در عصر اطلاعات»؛ فنآوری آموزشی؛ آبان، شماره 2، ص 25، 1382.
ایکاف، راسل ال؛ بازآفرینی سازمان؛ ترجمه: تقیناصر شریعتی، اسماعیل مردانی گیوی و مریدی سیاوش؛ چاپ اول، تهران: سازمان مدیریت صنعتی، 1382.
العلوانی، طه جابر؛ اصلاح تفکر اسلامی؛ ترجمة محمود شمس؛ تهران: قطره، 1377.
باقری، خسرو؛ «تربیت دینی در برابر چالش قرن بیست و یکم»؛ مجموعه مقالات تربیت اسلامی، ج3، قم: مرکز مطالعات تربیت اسلامی، 1379.
بنیاد مستضعفان؛ مجموعه مقالات تاریخ معاصر ایران؛ ج7، تهران: بنیاد مستضعفان، 1376.
برزینکا، ولفگانگ؛ فلسفه تعلیم و تربیت؛ ترجمة محمد عطاران؛ فلسفه تعلیم و تربیت معاصر؛ تهران: محراب قلم، 1376.
تهرانی، د، م؛ سیری در تربیت اسلامی؛ تهران: مؤسسه نشر و تحقیقات ذکر، 1376.
سلمانیان شفا، علیرضا؛ «فنآوری اطلاعات»؛ صنعت برق؛ بهمن، شماره 93، ص 29، 1382.
شعبانی، احمد؛ «مبانی برنامه توسعه و کاربردی فنآوری ارتباطات و اطلاعات در نظام آموزشوپرورش»؛ فصلنامه اطلاعرسانی، دوره 19، شماره 3و4، بهار و تابستان، ص4، 1383.
شعبانی، احمد؛ جامعة اطلاعات ایران و چالشهای رویاروی آن؛ فصلنامه اطلاعرسانی، دورة 19، اسفندماه، شمارة اول و دوم، 1382.
شریعتمداری، علی؛ تعلیم و تربیت اسلامی. نهضت زنان مسلمان.
خاتمی، محمد؛ والههای فرهنگ یا پیشگامان تجدد؛ تهران: مدبر، 1376.
جعفرنژاد قمی، عیناله؛ ICDL ( مهارت اول: مفاهیم پایه فناوری اطلاعات)؛ بابل: نشر علوم رایانه، 1383.
جلالی، علیاکبر؛ آسیبشناسی فناوری اطلاعات در خانواده؛ پژوهشکده خانواده، 1382.
حقیقتدوست، زهرا؛ «آموزشوپرورش و توسعه در عصر فنآوری»؛ فنآوری آموزشی، مهر، شماره 1، ص3، 1381.
دیلمقانی، میترا؛ «فنآوری اطلاعات در برنامههای آموزشی کشورها»؛ فنآوری آموزشی، بهمن، شماره 5، ص 16، 1382.
دیناروند، حسن؛ «مدارس در عصر اطلاعات»؛ فنآوری آموزشی تابستان، شماره 9، ص 20-2، 1382.
راسل، ب؛ در تربیت؛ ترجمه شوقی؛ مؤسسه مطبوعاتی عطائی؛ تهران: 1347.
روزبهانی، عباس؛ فرهنگ عمومی و تربیت دینی؛ ص، 29، 1380.
زمانی، بیبی عشرت؛ «آموزش فنآوری در کتابهای درسی کشورهای پیشرفته (انگلستان)»؛ فنآوری آموزشی، اسفند، شماره 6، ص 19، 1382.
طباطبائی، محمدحسین؛ تفسیرالمیزان؛ ترجمه موسوی همدانی؛ بنیاد علمی و فکری علامه طباطبائی، 1367.
علمالهدا، جمیله؛ چالشخیزی تحقق تربیت اسلامی در فضای مدرنیته؛ تاریخ درج مطلب 13/12/1390 1390.
فرهود داریوش، «مروری بر تاریخچه اخلاق همراه با گردآوری زمینههای گوناگون اخلاق»؛ اخلاق در علوم و فنآوری شماره 1 و 2، 1386.
فرهادی، ربابه؛ «نقش فنآوری اطلاعات در آموزش»؛ فصلنامه کتاب، شماره 56.
کرمیپور، محمدرضا؛ «مدیریت آموزشی در عصر اطلاعات»؛ فنآوری آموزشی، آبان، شماره 2، ص44-47، 1382.
کارنوی، مارتین؛ آموزشوپرورش در خدمت امپریالیسم فرهنگی؛ ترجمه محبوبه مهاجر؛ تهران: امیرکبیر، 1367.
کرین، سی؛ پیشگامان روانشناسی رشد؛ ترجمه فدائی، ف، انتشارات اطلاعات، 1375.
مایر، ف؛ تاریخ اندیشههای تربیتی ترجمه فیاض، ع، سمت، 1374.
ماجد عرسان الکیلانی؛ فلسفة التربیه الاسلامیه؛ بیروت: الریان، 1998.
مکارم شیرازی، تفسیر نمونه؛ جلد بیست و چهارم، دارالکتاب الاسلامیه، 1367.
مددپور، محمد؛ تجدد و دینزدایی در فرهنگ و هنر منورالفکری ایران؛ تهران: دانشگاه شاهد، 1373.
مددپور، محمد؛ سیر تفکر معاصر در ایران زمینههای تجدد و دینزدایی؛ تهران: منادی تربیت، 1379.
مجتهدزاده، پیروز؛ جغرافیای سیاسی و سیاست جغرافیایی؛ انتشارات سمت، تهران: 1381.
محسنی، منوچهر؛ «دانشگاه در بستر رشد تاریخی از نظر ساختارها و نقشها»؛ مجموعه مقالات سمینار دانشگاه، جامعه و فرهنگ اسلامی، جلد 1، تهران: وزارت فرهنگ و آموزش عالی، 1378.
مسروری، ح، ع؛ مباحثی چند پیرامون مبانی تعلیم و تربیت اسلامی؛ دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1367.
مطهری، مرتضی؛ تعلیم و تربیت در اسلام؛ انتشارات صدرا، 1369.
مهندسی، محمدمهدی؛ فرهنگ عمومی و تربیت دینی – چالشهای عصر حاضر در قلمرو تربیت دینب 29، 1380.
واتسن، براندا؛ «تدریس مؤثر تربیت دینی»؛ ترجمه و تلخیص بهرام محسنپور؛ مجموعه مقالات تربیت اسلامی، شماره 3، قم: مرکز مطالعات تربیت اسلامی، 1379.
نجفی، موسی؛ حوزه نجف و فلسفه تجدد در ایران؛ تهران: اندیشه معاصر، 1379.
هاشمی، سیداحمد و دیگران؛ «نگرش سیستمی به فنآوری اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در آموزش تفکر محور و توسعه علمی دانشگاه آزاد اسلامی»؛ واحد علوم و تحقیقات تهران، تولید علم، بهار 1387.
آسیبهای فرهنگی در فرایند سیطرة رسانهها؛ http://rie.ir
Eisner E. W, Who Decides What School Teach?, PhiDeltaKappan, Vol 71, 1990.
Eisner.E. W, The Educational Imagination, New York, 1995.
Chancy B. H, History Theory and Quality Indicators of Distance Education: A Literature
a. Review, CHES office of Health Informatics, Texas: AQM University.
David M , Blended E-Learning, First Edition HRD Press2003.
Golshani,M, Can Science Dispense With Religion, Tehran: IHCS 1989.
Melissa R , Ethics and Distance Education, Strategies for Minimizing Academic Dishonesty in online Assesment. Capella university, Available at: Ethics and Distance Education, Accessed: 2007/10/14, 2007.
Simon Y. R , Pursuit of Happiness and lust for power in Technology society in C.Mitcham and R.Mackey (Eds) philosophy and Technology. Newyork: Free press (24): 2, 1983.
Wan Daud W.M.N, The Educational Philosophy and Practice of Seyed Muhammad Naguib Al-Attas, An E×POSITION OF The Original Concept of Islamization, ISTAC, Malaysia, 1998.
.(world Internet user statistics)
(www.hecmr.com/news-494 ).
منابع از کتب معتبر علمی می باشد.
لینک دانلود را پس از پرداخت دریافت می کنید .
پرداخت توسط کلیه کارت های عضو شتاب امکان پذیر است .

فرمت ورد قابل ویرایش
شامل: 104 صفحه
منابع کامل
مدیریت استعداد
امروزه سازمانها به خوبی دریافتهاند که به منظور موفقیت در اقتصاد پیچیده جهانی و نیز ماندگاری در محیط کسبوکار، به داشتن بهترین استعدادها[1] نیاز دارند. همزمان با درک نیاز به استخدام، توسعه و نگهداشت استعدادها، سازمانها دریافتهاند که استعدادها منابعی بحرانی هستند که برای دستیابی به بهترین نتیجهها، نیازمند مدیریت میباشند (معالی و تاج الدین، 1387). مؤسسه CIPD[2]، استعداد را ترکیبی پیچیده از مهارتها، دانش، تواناییهای ادراکی و پتانسیل بالا میداند و مدیریت استعداد[3] را شناخت و تمرکز بر بخشی از نیروی انسانی[4] سازمان با پتانسیل بالا تعریف میکند (گای و دیگران،[5] 1388). مدیریت استعداد بر این تمرکز دارد که افراد چگونه به سازمان وارد میشوند و رشد میکنند (اولریش و بروک بانک[6]، 1388). مدیریت استعداد بر الزامات شایستگی تمرکز دارد و اینکه چگونه افراد در درون سازمان و بیرون از آن حرکت کنند (اولریش و بروک بانک، 1388). در مدیریت مؤثر استعدادها، نیاز کمی و کیفی سازمان به استعدادها بر اساس استراتژی و اهداف کسب و کار تعیین میشود (کارت رایت[7]، 1387). استعداد، از گردش افراد در سازمانها حاصل میشود: چگونه آنها وارد سازمان میشوند، مهارتهای خود را توسعه میدهند و به سمت بالا یا بیرون سازمان حرکت میکنند. مدیریت استعداد فقط شامل جذب و حفظ بهترین افراد نیست، بلکه شناسایی و حذف افراد غیرضروری و کاملاً نامناسب را نیز در بر میگیرد (اولریش و بروک بانک، 1388). پرورش قابلیتها و مدیریت استعدادها بخش لاینفک راهبرد و چشم انداز سازمانهای پیشروی امروز میباشد. در دنیای امروز کسب و کار، مدیریت توسعه منابع انسانی[8] دیگرتنها مرکز هزینه کردن نیست، بلکه همراستا با کسب و کار سازمان، برای سود بیشتر و کاهش هزینه ها با بهرهمندی از رویکرد مدیریت استعدادها، تنوع کارکنان و تنوع آموزشها، سعی در ایجاد ارزش افزوده برای سرمایه خود دارند (کارت رایت،1387). آگاهی و تشخیص سازمانها همراه با نیاز به مدیریت استعداد، سبب شده است که سازمانهای پیشروی کنونی برای اولین بار فردی را مسئول این مهم کنند (گای و دیگران، 1388).
با ورود به هزاره سوم میلادی و ظهور اقتصاد دانایی محور، منابع انسانی به عنوان عنصری رقابتی و راهبردی در حفظ بقاء سازمان و افزایش بهرهوری آن مطرح گردیدهاند. تقاضای رو به افزایش کارفرمایان برای جذب نیروهای ماهر از سویی و تمایل کارکنان توانمند برای تصاحب و در اختیار گرفتن مشاغل با ارزش از سویی دیگر، باعث شده تا سازمانها برای جذب بهترین استعدادها به نبرد با یکدیگر بپردازند. در این نبرد، سازمانهای موفق در پی آن هستند که استراتژیها و خطمشیها و رویههای خود را به گونهای بهبود بخشند که بتوانند استعدادهایی را که برای تداوم حیات اقتصادی ضروری است، جذب نموده، توسعه داده و نگهداری نمایند. استراتژی مدیریت استعداد ابزاری است که سازمان را در جهت دستیابی به این مهم یاری کرده و در صدد ایجاد شرایطی است که در آن مهارتهای کارمندان مستعد شناسایی و از آنها در حوزههای مناسب استفاده شود.
مفهوم سازی های اولیه از مدیریت استعدادمدیریت استعداد فرآیندی است که در دهه 1990 پدیدار شد و کماکان مسیر تحول را میپیماید. در سال 1997 واژه جنگ استعداد برای اولین بار توسط شرکت مشاورهای مکنزی ارائه شد. در بررسی شرکت مکنزی مشاهده شد که سازمانهایی که در جذب و توسعه و نگهداری مدیران با استعداد موفقتر هستند میزان سوددهی بیشتری دارند. همین امر سبب شد نگرش به افراد با استعداد برای سازمانها عوض شده و به آنها به دید یک منبع ایجاد مزیت رقابتی نگریسته شود (گای و دیگران، 1388). پیش از آن در سال 1996 تولگان[9] در کتاب خود با نام مدیریت نسل X عنوان میکند که استعدادهای نسل X (متولدین بعد از جنگ جهانی دوم) و تمایلشان برای به چالش کشیدن فعالیت استخدامی منجر به انقلابی در این فعالیتها شده است. انقلابی که استعدادگر است. در چنین شرایطی مفهوم استخدام دائمی در یک سازمان به سرعت در حال کمرنگ شدن است (کارت رایت، 1387). در دهههای 1960 تا 1970 مدیریت استعداد به عنوان یک مسئولیت جنبی به دپارتمان پرسنلی محول شده بود، درحالی که امروزه مدیریت استعداد به عنوان یک وظیفه سازمانیکه مسئولیت آن به عهده تمام دپارتمانهاست، بسیار جدیتر از گذشته مورد نظر قرار گرفته است (معالی و تاج الدین،1387). با آگاه شدن رهبران سازمانها از این حقیقت که استعدادها و تواناییهای کارکنان آنان است که کسب و کار آنها را به سمت موفقیت هدایت میکند، شرکتها بر آن شدهاند تا در زمینه مدیریت استعداد وارد عمل شوند و برای حفظ کارکنان با پتانسیل بالای خود تلاش کنند. به طور کلی از مدیریت استعداد به عنوان آخرین موج در حوزه منابع انسانی یاد میشوند (گای و دیگران، 1388).
طی دهه 1990 تا اواسط دهه 1980 اداره و توسعه استعدادها بر پایه مدل انسان سازمانی[10] انجام میگرفت. در کتابی به نوشته ویلیام وایت[11] نشر فورچن[12] بیان می کند: مکانیسمی که سازمان ها برای اداره مدیران و کارمندان استفاده میکردند به طور کلی بر پایه سیستم بوروکراتیک و بر این فرض استوار بود که سازمان، مالک مشاغل افرادی است که برایش کار میکنند و یا حداقل آنها را کنترل میکند. در آن سازمان میتوانست مهارتهایی که برای آینده نیاز دارد را با دقت بالایی پیش بینی نماید. استعارهای برای پیشرفت سازمانی در آن زمان، اصطلاح بالا رفتن از نردبان شغلی بود. سیستم های استخدام، ارزیابی و ارتقای مدیرانی که مشاغل را اداره میکردند بر پایه توافق تعاملی کارگر و کارفرما بود. در چشم انداز این دوره، این برنامهریزیها مشکل اساسی قرار دادن استعدادها در جای مناسب و در زمان مناسب حل میکرد (کاپلی[13]، 2004).
تعریف مدیریت استعداد[1]. Talents
[2]. Chartered Institute of Personnel & Development
[3]. Talent Management
[4]. Manpower
[5]. Gay et al
[6]. Ulrich & Brockbank
[7]. Cartwriyh
[8]. Human Resource Development Management
[9]. Tulgan
[10]. Organization Man Model
[11]. William H. Whyte
[12]. Fortune
[13]. Cappeli