
مقاله تاثیر موانع ارتباط فردی بر تعارض سازمانی
تعداد صفحات : 11 صفحه
فرمت : word ( قابل ویرایش )
برای خرید و دانلود به انتهای متن مراجعه کنید.
قسمتی از متن:
چکیده
ارتباطات از عوامل بنیادی هویت سازمان و جوهره اصلی مدیریت است. همچنین مدیران به خوبی میدانند که تعارض پارهای اجتناب ناپذیر از حیات سازمانی است بنابراین، برای مدیران اهمیت دارد که پدیدههای تأثیرگذار بر تعارض را شناسایی کنند. تعارض میتواند کارکردی یا غیر کارکردی باشد. در مقاله حاضر تعارض غیر کارکردی مد نظر است و از میان عوامل مؤثر بر تعارض سازمانی، موانع ارتباط فردی بررسی میگردد. پنج مؤلفه موانع ارتباط فردی تحت عناوین عدم گشودگی، عدم همدلی، عدم حمایتگری، عدم مثبتگرایی و عدم تساوی مورد بررسی قرار گرفته است.
مقدمه
از مهمترین عوامل اساسی در اعمال مدیریت ، انسان است . مهمترین سرمایه سازمان نیروی انسانی آن است. توجه به نیروی انسانی در سازمانها طی سالهای اخیر بخش عظیمی از زمان و سرمایه سازمانهای پیشرو را به خود اختصاص داده است. رشته ارتباطات سازمانی بسیاری از دشواریهای سازمانی را تحلیل و برای آنها راه حل مناسب می یابد.
(فخیمی،1379،ص410).ایجاد سازمان تحت شرایطی که استقرار ارتباطات مشکل و یا به کلی غیر ممکن باشد کاری بیهوده است. همچنان که «هربرت سایمون» اظهار داشت که: «سازمان نمیتواند بدون ارتباط وجود داشته باشد.» «چستر بارنارد» میگوید: «تهیه یک سیستم ارتباطی از جمله وظایف اساسی مدیر است.»
مفهوم ارتباطات
در فرهنگ فارسی معین، ارتباط به صورت زیر تعریف شده است: «ارتباط از نظر لغوی واژهای است عربی از باب افتعال، که در فارسی به صورت مصدری و به معنای پیوند دادن، ربط دادن و به صورت اسم مصدر به معنی بستگی، پیوند،پیوستگی و رابطه استعمال میشود (معین،1360،ص19) در فرهنگ مدیریت تعاریفی چون: «نقل و انتقال اطلاعات، دیدگاهها، نگرشها یا احساسات فرد یا گروهی به فرد یا گروه دیگر آمده است (صائبی، 1371،ص121).
کلمه ارتباطات (Communication ) از لغت Communicar مشتق شده است که این لغت خود در زبان لاتین به معنایTo make Common یا عمومی کردن و به عبارت دیگر، در معرض عموم قرار دادن است (پیرسون و نلسون ،1983،ص5) .هربرت سایمون ارتباطات را اینگونه تعریف میکند: هر فراگردی که به وسیله آن مقدمات تصمیمگیری از یک عضو سازمان به عضو دیگر انتقال داده شود(هوی و میسکل، 1371، ص212).
ارتباطات عبارت است از مبادله اطلاعات و کاری که بر روی انتقال آن به دیگران صورت میگیرد (فرنک و لارسن ،1972،ص3).
در یک عبارت ساده، ارتباطات را میتوان تبادل اطلاعات و انتقال معنی دانست (کتز و کن ،1969،ص223).
اثربخشی در ارتباطات میان فردی
ارتباطات میان فردی همچون اشکال دیگر رفتارانسانها، میتواند در دو حد غایی بسیار اثر بخش و بسیار غیر اثر بخش مطرح شود. به احتمال بسیار فراوان هیچ رفتار متقابل انسانی نمی تواند کاملاً موفقیت آمیز و یاکاملاً شکست و ناکامی باشد. میتواند بهتر شود و در مقابل، احتمال بدتر شدن آن نیز میرود.
ویژگیهای زیر به طور معنی داری بر اثر بخشی ارتباطات میان فردی تأثیر دارند:
گشودگی: مفهوم کیفی گشودگی، حداقل در سه جنبه اساسی ارتباطات فردی، خود را بروز میدهد. اول فرستنده پیام در ارتباطات میان فردی باید فردی باشد، که خود را در مقابل طرفهای ارتباطی خود بگشاید و با یک گشودگی نسبی با آنها مواجه شود. به عبارت دیگر، هر کس میتواند بخش عظیمی از اطلاعات مربوط به خود را که میتواند در فراگرد ارتباطات میان فردی مؤثر واقع شود، مخفی کرده و در نتیجه فراگرد ارتباطی را از مسیر طبیعی خود خارج سازد. دومین جنبه از گشودگی اشتیاق فرستنده پیام یا مبدأ ارتباطی به وانمود کردن و بروز دادن صادقانه محرکات وارد بر خود است و اینکه براو چه تأثیری نهاده اند. اغلب انسانها علاقمندند که دیگران در مقابل گفتهها و یا اعمال آنها عکس العمل واضحی از خود نشان دهد. سومین جنبه از گشودگی که برای اولین بار توسط «آرتور بوچنر» و «کلیفورد کلی» مطرح شده است با مفهوم تملک احساسات و تفکرات مرتبط است. و چنین تعبیر میشود که شخص مورد نظر احساسات و تفکرات خود را که کاملاً در اختیار اوست و خود به آنها کاملاً واقف است و مسئولیت آن را عهده دارد به اطلاع دریافت کننده پیام برساند.
همدلی: شاید یکی از دشوارترین جنبههای کیفی ارتباطات به کارگیری همدلی در یک رابطه متقابل است. همدلی یعنی فرستنده پیام و گیرنده پیام هر دو به یک احساس یگانه دست یافتهاند. سه گام برای به کارگیری و بالا بردن مهارتهای مربوط به همدلی عبارتند از: نخستین گام، پرهیز از قضاوت و ارزیابی رفتار طرف مقابل است. دومین گام درک احساسات و عواطف طرف مقابل است. درک خواستهها و نیازها، آمال، تواناییها، تجارب، بیمها و هراسهای طرف مقابل، ما را بر آن میدارد که او را بهتر بشناسیم و پی به احساسات و عواطف او ببریم و بتوانیم با او بهتر همدلی کنیم. گام سوم، باید بکوشیم آنچه دیگری براساس نگرش و توانایی خود تجربه کرده است مانیز تجربه کنیم. مهم است که بدانیم این تجربه میباید براساس نگرش و احساسات او باشد نه آنچه خود میاندیشیم. خود را کاملاً در جای او و به جای او قرار دادن و نقش او را ایفا کردن ما را بر آن میدارد که او را بهتر درک کنیم.
حمایتگری: یک رابطه میان فردی مؤثر و قابل اتکاء رابطهای است که در یک فضای حمایتگرانه شکل گرفته باشد. ارتباطات میان فردی باز و همدلانه نمیتواند در یک فضای توأم با هراس و تهدید دوام یابد و دیر یا زود به گسستگی رابطه منجر میشود. اگر شرکت کنندگان در یک فراگرد ارتباطی احساس کنند که از سخنان و کردار آنان انتقاد به عمل میآید و مورد تهاجم قرار میگیرند، از هر اقدامی که به نشان دادن خواستهها و نیازها و یا مکنونات درونی آنها بینجامد، پرهیز میکنند.
مثبت گرایی: مثبت گرایی در یک رابطه میان فردی حداقل به سه جنبه یا عوامل مختلف تکیه دارد. اول، ارتباط میان فردی زمانی به درستی شکل می گیرد و پرورش پیدا میکند که احترام مثبت و معینی برای خویشتن در نظر داشته باشیم. کسانی که در مورد خود مثبت میاندیشند این احساس مثبت را به دیگران منتقل و آنان را وادار به مثبت پنداری میکنند. دوم، ارتباطات میان فردی زمانی به درستی شکل میگیرد که احساسات خوشایند خود را نسبت به طرف مقابل به او منتقل کنیم. روشن است که این در وجود شخص مقابل، اثر مثبت گذارده و او را بر آن میدارد و تشویق میکند که در ارتباط مورد نظر فعالتر برخورد کرده و سطح ارتباطی خود را به تراز بالاتری بکشاند. سوم، یک احساس مثبت و خوشایند در مورد وضعیت عمومی حاکم بر ارتباطات، برای تعامل یا میان کنش اثر بخش بین دو یا چند نفر بسیار حیاتی و مهم است. به عبارت دیگر، عدم مشاهده تمایل و اشتیاق از سوی مخاطب یا مخاطبان، فرستنده پیام را به سوی انصراف از ارتباط و گسستگی ارتباطی میکشاند.
تساوی: تساوی خاصیتی ویژه است. یک فرد ممکن است با هوش تر، قویتر، ثروتمندتر و حتی سالمتر باشد. هرگز دو نفر از تمام جنبهها با یکدیگر مساوی نخواهد بود. با وجود این عدم تساوی، ارتباطات میان فردی عموماً زمانی مؤثرتر خواهد بود که فضای حاکم فضایی مبتنی بر تساوی باشد. این بدان معنی نیست که افراد غیر مساوی نمیتوانند ارتباط برقرار کنند. در حالی که اگر بخواهند ارتباط آنان با یکدیگر ارتباطی مؤثر باشد، باید تساوی در شخصیت آنها مورد توجه باشد و یا اینکه به نقاط مشترک که نوعی تساوی است تأکید بیشتری شود. این بدان معنی است که میباید در ارتباطات میان فردی سیاست یا خطمشی خاصی وجود داشته باشد که از طریق آن به شناسایی ویژگیهای فردی طرفین ارتباط، دست یافت. نکتهای که حایز اهمیت است این است که طرفین ارتباط در نظر داشته باشند که هر دو انسان هستند و موجوداتی گرانبها که هر یک دارای خصیصههایی هستند که به نوبه خود میتواند برای دیگران ارزشمند باشد (فرهنگی ، 1380، صص121- 112 ).
موانع ارتباط فردی
به طور کلی هر عاملی که مزاحم تبادل اطلاعات بین فرستنده و گیرنده پیام بشود از موانع ارتباطات محسوب می شود با توجه به اهمیت فراوان ارتباطات در سازمانها ، برای مدیران نهایت اهمیت را دارد که پدیده های خاصی را که به صورت مانع بر جریان سالم ارتباطی اثر می گذارند وآ ن را دچار کندی و پیچیدگی و یا اصولا مسدود میکنند، شناخته و در رفع آن کوشش کنند (کرتلند ،1989، ص147).
ارتباط فردی، فرایند تبادل اطلاعات و انتقال معنی میان دو نفر یا درون یک گروه است. موانع فردی یا موانعی که با عامل انسانی ارتباط پیدا می کند شامل مسائلی می شود که خصوصیات گیرنده و فرستنده پیام و اختلاف بین دو طرف را زیر سؤال می برد (رضائیان،1374، ص229).
مفهوم تعارض در سازمان
«والتون» و «مک کرسی» از صاحبنظران سازمانی، تعارض را تعامل عمومی و آگاهانه دو یا چند واحد پیچیده اجتماعی که برای تعریف یا بازشناسی شرایط وابستگی و به هم مرتبط بودن خود در تلاش هستند تعریف کرده اند (هامتون، 1981، ص 356). «مولینز» تعارض را اینگونه تعریف می کند : رفتار عمدی و آگاهانه که به منظور جلوگیری و ممانعت از تحقق اهداف سایر افراد صورت می گیرد (مولینز،1990،ص495).
«لوزیر» تعارض را عدم توافق بین دو یا چند گروه تعریف می کند (پرداختچی،1379،ص82).
به زعم دفت تعارض عبارت است از نوعی رفتار بین گروههای سازمانی البته هنگامی که عده ای خود را متعلق به گروه می دانند و چنین می پندارند که سایر گروهها مانع از رسیدن آنها به هدف و مقصودشان می شوند (رابینز،1374، ص212).
دیدگاههای متفاوت پیرامون تعارض
در طول سالهای اخیر سه نظریه متفاوت در مورد تعارض در سازمانها وجود دارد.
الف - نظریه سنتی تعارض : این نظریه که اولین دیدگاه در زمینه تعارض است عقیده دارد که تعارض بدواً مضر بوده و همیشه دارای اثر منفی بر روی سازمان است. در برابر این بینش مدیران مجبور بودند در حذف تعارض به اقتدار رسمی سازمان تکیه زده و به تجدید ساختار دست بزنند و همین باعث بروز رفتارهای ریاکارانه در سازمان می شود. «این دیدگاه درزمان اوج مدیریت علمی توسعه پیدا کرده است» (شاهرکنی ،1380، ص 22 )
ب - نظریه روابط انسانی : این نظریه تعارض را یک پدیده طبیعی و اجتناب ناپذیر در همه سازمانها می داند و با موجودیت آن در سازمان موافق است . اینان معتقدند که تعارض قابل حذف و از بین بردن نیست و در مواردی وجود آن به نفع سازمان است. این نظریه از اواخر 1940 تا نیمه دوم 1970 رواج داشت.
ج - نظریه تعاملی (تعامل گرا) : در حال حاضر تئوری تعارض، حول محور دیدگاهی می چرخد که آن را مکتب تعامل می نامند. اگر چه از دیدگاه روابط انسانی باید تعارض را پذیرفت ولی در مکتب تعاملی بدین سبب پدیده تعارض مورد تأیید قرار میگیرد که یک گروه هماهنگ، آرام و بی دغدغه مستعد این است که به فطرت انسانی خویش برگردد، یعنی احساس خود را از دست بدهد ، تنبلی و سستی پیشه کند و در برابر پدیده تغییر ، تحول و نوآوری هیچ واکنشی از خود نشان ندهد. نقش اصلی این شیوه تفکر درباره تعارض این است که این پدیده مدیران سازمانها را وادار می کند که در حفظ سطح معینی از تعارض بکوشند و مقدار تعارض را تا حدی نگه دارند که سازمان را زنده ، با تحرک، خلاق و منتقد به خود نگه دارد (رابینز، 1374، ص721).
البته این بدان معنا نیست که هر نوع تعارض و با هر شدت خوب است، بلکه آن نوع تعارضاتی مورد تأیید است به اهداف گروه و سازمان را تقویت کرده، عملکرد آن را بهبود بخشند از این رو تعارض مداوم می تواند عملکرد آن را در جهت منفی سوق داده و حتی ادامه حیات مؤسسه را به خطر اندازد (شاهرکنی ، 1380 ، ص 23).

پاورپوینتی زیبا از زیست یازدهم حواس ویژه 49 اسلاید قابل ویرایش زیبا و مناسب یادگیری دانش آموزان

مقدمهعرصه عمل سازمان ها در جهان امروز حوزه های فردی، روابط گروهی و ماموریت های سازمانی را دربرگرفته است. به طوری که می توان گفت: سرنوشت ملت ها و افراد تا حد زیادی تحت تاثیر تصمیمات سازمان ها قرار گرفته است. به همین جهت بعضی از متخصصین با بررسی شرایط و مسائل توصیه ها و مدل هایی ارائه می دهند که به عملکرد سازمان ها و بهبود آن کمک میکند. تصمیم گیرندگان اعم از دولتمردان سیاسی و یا مجریان و حتی شهروندان نیز می کوشند تا بفهمند تصمیمات سازمان چگونه و با چه هدفی اتخاذ می گردند، با چه روش هایی و چگونه اجرا می شوند و راجع به این مورد اظهار نظر نمایند که آیا تصمیمات سازمان در عمل اثربخش بوده است یا خیر؟واژه تحلیل از جمله مواردی است که در مورد آن اختلاف نظر وجود دارد. بعضی معنای عام آن رامورد استفاده قرار می دهند و اصطلاح تجزیه و تحلیل را به کار می برند که برای بررسی و شناخت یک پدیده ابتدا آن را به اجزاء تشکیل دهنده اش تفکیک نموده سپس پدیده را مورد بررسی قرار می دهند و به اظهار نظر می پردازند.عده دیگری عقیده دارند که لازم نیست در کنار واژه تحلیل، تجزیه نیز آورده شود، این گروه معنای خاصی از تحلیل را مورد توجه قرار می دهند و معتقدند چنانچه کسی بخواهد پدیده ای را تحلیل نماید، ابتدا آن را تجزیه نموده و سپس با تبیین رابطه علت و معلولی کیفیت و میزان آن را روشن می نمایند که مجموعه این فعل و انفعالات تحلیل می باشد.به طور کلی تحلیل مسئله فرآیندی است که با بررسی پیشنهادهای مختلف مناسب ترین آن ها برگزیده شده و به اجرا گرفته می شود.سطح توصیف: ویژگی ها و حالات ظاهری پدیده بیان می شود و در مورد علت وجودی و آثار پدیده بحثی صورت نمی گیرد. به صورت ارزشی در مورد پدیده ها قضاوت نمی شود، خوب یا بد بودن پدیده مورد قضاوت نیست و تنها آنچه هست بیان می شود.سطح طبقه بندی: درسطح طبقه بندی اطلاعات بدست آمده از توصیف پدیده ها منجر به کشف وجوه اشتراک و تفاوت آن ها می شود. همین وجوه سبب می شود طبقات مختلفی ایجاد شود و پدیده ها با توجه به ویژگی های خود در یکی از طبقات جای گیرند.سطح تبیین: در این سطح محقق به دنبال کشف روابط علی و معلولی بین پدیده ها است. کشف روابط ممکن است از طریق چرایی (یافتن ریشه های یک پدیده و علل پیدایش آن) یا روش آثاری (یافتن اثرعلی پدیده و نتایج آن بر پدیده های بعدی) صورت گیرد.روش چرایی: این روش در تلاش برای چرایی و ارائه دلیل راجع به شکل گیری پدیده ها است. به عنوان مثال چرا شایسته سالاری در نظام اداری ایران استقرار نمی یابد؟ یا دلایل اجرای طرح هدفمندی یارانه ها در کشور چیست؟روش نتیجه و پیامد: در این روش بررسی حول پاسخ این سئوال است که پدیده، چه مسائل و نتایجی را به وجود آورده است؟ البته آثار و نتایج ممکن است کوتاه مدت باشد و یا بلند مدت و تحلیل آن ها تابع زمانی است که نتیجه پدیده تحلیل می شود.روش هنجاری: در این روش پدیده از حیث ارزش های مورد قبول تحلیل گر بررسی می شود، به عبارت دیگر بر روی اینکه چه هست بحث نمی شود بلکه بر روی اینکه چه باید باشد بحث می شود و تحلیل گر قضاوت می کند که پدیده خوب و مناسب است یا خیر.مدل واینر و وینینگ: واینر و وینینگ این مدل را برای مسائل عمومی ارائه داده اند و تجزیه و تحلیل مسئله را شامل دو مرحله تجزیه و تحلیل مسئله و تجزیه و تحلیل راه حل می دانند.
الف) تجزیه و تحلیل مسئله:
گام اول: شناسایی و ادراک مسئله می باشد؛ تعریف و شناخت دقیق مسئله، اعم از علل وقوع، عوامل تاثیر گذار و... خط مشی گذار را در کسب اهداف تعیین شده و اجتناب از خطا و اشتباه در تصمیم گیری و حل مسئله یاری می رساند.گام دوم: شناسایی اهداف تصمیم (نیازها، فشارها و...) بوده؛ پس از فهم و ادراک مسئله، تحلیل گر باید تعیین نماید هدف از حل مسئله و یا استفاده از فرصت و کاستن تهدید چیست؟ در حقیقت تحلیل گر باید بتواند روشن سازد پس از اتخاذ تصمیم و اجرای آن چه تغییراتی در وضعیت پیش می آید.گام سوم: انتخاب روش حل مسئله می باشد؛ مسائل برای حل شدن نیازمند نگاه و رویکرد تخصصی هستند، مسائل هر حوزه باید با روش های همان حوزه بررسی و حل شوند. به عنوان مثال پدیده بیکاری یک پدیده اجتماعی است و باید با رویکرد اجتماعی فقط به آن نگاه کرد نه اقتصادی یا امنیتی.انتخاب روش تابع علل مسئله،افراددرگیرآن وکسانی که تحت تاثیر راه حل قرارمیگیرند،گروههای مخالف وموافق واهداف خط مشی میباشد.مدل بیکمن و همکارانمدلی را تحت عنوان مراحل تحقیق در مسائل اجتماعی ارائه داده اند و چند معیار را مشخص نموده اند و عقیده دارند که هر موقعیتی این 4 معیار را داشته باشند، یک مسئله اجتماعی قلمداد می گردد.معیار اول: تاثیر منفی یک پدیده بر روی رفتار و اعمال بعضی از مردم است، این تاثیر ممکن است بالقوه و بالفعل باشد.معیار دوم: بیان می شود که هرچه مسئله تعداد افراد و گروه های بیشتری را درگیر سازد به طور جدی تری به عنوان مسئله اجتماعی شناخته می شود.معیار سوم: برای تفکیک مسائل عمومی از سایر مسائل، قابلیت تعاملی این مسائل می باشد. پدیده های اجتماعی معمولا طی زمان شکل می گیرند و تاثیرات خود را به تدریج نشان می دهند.معیار چهارم: به اجماع و توافق عمومی افراد و گروه های درگیر و ذینفع در مورد یک مسئله اشاره دارد. 1 - شناسایی، تعریف و توضیح مسئله:تحلیل گر خط مشی در ابتدای کار از خود سئوال می پرسد که آیا مسئله ای وجود دارد؟ سپس در مورد مسئله فکر می کند ودر تلاش است که مسئله را به صورت معنا داری بیان نماید و محدوده، بزرگی و وسعت مسئله را بر اساس واقعیت تشخیص دهد.
2- برقراری معیارهای ارزیابی:معیارهای ارزیابی باتوجه به علایق عمومی و نوع مسئله به دست می آیند.
بعضی ازمواردمورداستفاده تحلیل گران درارزیابی خط مشی:
اثربخشی: درصد دستیابی به سطح رضایت و عملکرد بر اساس اهداف عینی.کارایی: تقسیم ستاده به داده.بهره وری: تقسیم مجموع نتایج بر اساس کیفیت فعالیت ها.برابری: مقایسه خدمات اصلی توزیع شده بین مردم بر اساس راهکارهای جامعه.عدالت: مقایسه آنچه که هست با آنچه که باید باشد.
این فایل حاوی مطالعه معماری فولدینگ می باشد که به صورت فرمت PowerPoint در 63 اسلاید در اختیار شما عزیزان قرار گرفته است، در صورت تمایل می توانید این محصول را از فروشگاه خریداری و دانلود نمایید.
فهرست
معماری فولدینگ
معماران zaha Hadid
مرکز هنرهای معاصر Cagliari
تصویر محیط برنامه